تابستون دو سال پیش، توی شاه گلی، توتبریز، ازون پله ها که استخر اون وسط رو می دیدم، آفتاب توش برق می زد، اصن آفتاب کلا افتاده بود توی آب. مبهوت می کرد آدمو، پایین تر که می اومدی، نزدیک آب، توش خورشید نبود دیگه، پر از لجن بود. اصن تابلو زده بود خطر غرق شدن...
آدما اکثرا استخری ان، از دور خورشید میان به نظر، نزدیک بری لجن هاشون رو رو می کنن. از خیلیا بهتره از دور لذت ببری ...
اینجوری همه خوشحال ترن ...
باید اون نگاه همه خوبن مگر خلافش ثابت بشهمو عوض کنم. اونطوری انگار خوشحالتره..
پاسخ دادنحذفبلکمم آدم سعی کنه نگاه نکنه زیاد کلن خودش خوشحالتر هم باشه.
حذف