کتابای خوب چن جوره ن. بعضیا چن هزار صفه ن. همه ش هم باحال. اونا رو میشه هر موقع روز یا شب خوند. حتا بی تاب شد واسه دمبال کردن قصه شون. یه سری دیگه کتابا هستن، کوتاهن، زود تموم میشن. اما تا مدت ها گاه و بیگاه بهشون فک می کنی. یه سری دیگه رو دوس داری حتا بارهای بار بخونی. نه البته هر روز وهمیشه. یه وقتای خاص، گاهی حس می کنی دوس داری باز بری سراغشون. دوباره بخونی شون. اگه نه همه شون، یه تیکه شون رو...
بیراه نبوده که میگفته ن کتاب دوست آدماس. به نظر ما، رفیقای خوب آدم هم همچین دسته بندی ای دارن...
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر