217

از مزرعه خنجر،
گندم هرگز نمی روید،
نیل از خون پر است،
کدامین فرعون باز نفرین ساز ملت شده؟

فردا؛
باشد که سرخی نیل،
جز تلالو زیبایی غروب نباشد و ما،
بی شمارانه به نظاره اش بگیریم...
بی که هیچ موسایی