آدمی که منتظر است، هجوم می برد به خاطرات اش. هی زیر می کند و رو می کندشان. خاطرات بی ربط به موضوع انتظار را حتا. غرق در خاطرات شدن، در آنچه رفته در سیلاب زمان، غوطه خوردن. این ها همه، زمان را به تمسخر گرفتن است.
تمسخرِ زمان، انتظار را کوتاه نمی کند، اما تحمل شدنی چرا
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر