470

ما اوج علافی مون می دونین چیه؟! با هوشنگمون سوار هوندا میشیم. میریم روی پُل ولایت. هوندا رو پارک می کنیم بغل. میریم بغل تر وا میستیم. انگوشتای دست چپ مون رو به حالتِ وی وا می کنیم. طوری که کف دست سمت صورتون باشه. ازون بین اون دو تا انگوشت ماشینایی که میان رو در نظر میگیریم. بعد انگوشتای دست راستمون رو شبیه توفنگ می کنیم. تمرکز، نوک مگسک، آماده. شیلیک می کنیم. به یه ماشین مذکور. ماشین هیچی اش نمیشه و به راهش روی پل ولایت ادامه میده. ما که پشت مون به کوه های شمال شهره. ته دلمون غنجِ مبسوطی می زنه...